• توسط: aftab در تاریخ : چهارشنبه 30 آذر 1390 | 0 دیدگاه
  • بازدید: 1402 بازدید

بنابراین پاسخ به این پرسش که چرا بعضی از اذکار که در کتاب ها ذکر می شود و بعضی عمل می کنند ولی نتیجه نمی گیرند بسیار آسان است و آن اینکه :

اذکار و اوراد به منزله ی دارو هستند که طبیب حاذق به بیماران روحی و به حاجتمندان به تناسب می دهد و بخاطر همین نکته اجازه ی استاد عامل لازم است همان گونه که مریض و بیمار باید با اجازه ی طبیب و پزشک مخصوص خود از دارو استفاده نماید وگرنه آن دارو نه اینکه برای سلامتی اش مفید نیست بلکه مضر خواهد بود . برآورده نشدن حاجت دلیل غلط بودن در نوشتار کتابی نیست ، بلکه مشکل از حاجتمندان است که با دهها معایب نفسانی و عدم درک حکمت الهی ، و با عجله می خواهند جواب بگیرند ، و به قول (سید عبدالکریم کشمیری) پرونده قبلی آن ها خراب است ، خود را مطالعه نمی کنند ، بعد ناراحت می شوند که چرا خواندیم و نشد . برای نمونه در محجةالبیضاء فیض آمده است که :

1 – بنی اسراییل هفت سال در خشکسالی به صحرا می رفتند و دعای باران می خواندند و نتیجه نمی گرفتند ، خداوند به پیامبرشان وحی فرمود که به آن ها بگوید : تا حقوق به ظلم گرفته را به صاحب شان رد نکنند دعایشان را اجابت نمی کنم .

2 – در میان قوم بنی اسراییل قحطی شدیدی پدید آمد هرچه دعا می کردند به اجابت نمی رسید خداوند به پیامبرشان وحی فرمود که به آنان بگو : چون شکم هایتان از حرام پر شده ، بدن هایتان نجس و دست هایتان به خون بی گناه آلوده است دعای شما را خداوند مستجاب نمی کند .